7 januari 2009

Het schetterende zonlicht maakt van de taferelen op het eiland een spel van licht en kleur. Niet dat de gemiddelde eilandbewoner daar oog voor heeft. Anders dan de bosjes toeristen, die éénmaal per uur vanuit Dakar per veerboot op het eiland worden afgezet.

7 januari 2009

Ile de la Gorée is een paradijselijke plek in Senegal, gesticht door de voormalige koloniale heersers. Ook de Hollanders gebruikten dit eiland voor de doorvoer van slaven en bouwden in 1776 het Huis voor de Slavernij, dat nu symbool staat voor die periode.

2 januari 2009

Vervoer op de lange afstand vindt plaats per septplace, een soort stationwagen met zeven zitplaatsen voor de passagiers. Ook busjes transport commune, jakkeren door de straten. Vaak maskeert de afbladderende verf de staat waarin het mobiel verkeert.

Dakar, 1 januari 2009

in de verzengende hitte in een Afrikaans land waar de meerderheid in Mekka gelooft, wordt toch de kerstboom opgetuigd. Op de markt worden kerstprullaria verhandeld. De oud-op-nieuwviering is een belevenis. Op het onafhankelijkheidsplein in Dakar drommen duizenden mensen samen. Aangezien de evenementenvergunning nog niet is uitgevonden, lanceert iedere feestvierder zijn eigen vuurwerk in de menigte. Vuurpijlen worden in de hand aangestoken, soms onder een boom. Een complete chaos is het gevolg. Een mistwolk ligt over de stad. Een balkon wordt in de hens gezet en brandt af. Na het vuurwerk wacht een feest met veel muziek, dans en euforie.

2 januari 2009

Veel  kinderen zijn net kleine volwassenen, gaan niet naar school, zijn streetwise en bedrijven straathandel. Zeker is dat ze bijdragen aan het kleurrijk geheel.

2 januari 2009

Struinen door steden en dorpen is een feest voor de zintuigen. Kleur, muziek, dans. Partout! Maar ook de opdringerigheid en de verzengende hitte. De vliegen, de mieren, de muggen, de zwerfkatten, de bedelaars, de hosselaars en de verkopers verschijnen als een donderslag, op het moment dat een blanke zich neervlijt aan een terras. Alles dromt samen in de jacht op suiker, vet, vocht en geld.

Senegal, 5 januari 2009

Het paradijs bestaat: een woning op hoogte aan de oceaan op het eiland Gorée. In de avond ben ik te gast bij de bewoners: een kunstenaar en zijn gezin. De sterrenhemel, de rust: indrukwekkend!

St. Louis, 3 januari 2009

Veel huizen zijn door de Fransen gebouwd tijdens de koloniale periode, in St. Louis meer dan elders. Nadien in verval geraakt, maar daarom niet minder aantrekkelijk.

Op het gietijzeren balkon van mijn hotelkamer geniet ik van het vergezicht over de Senegalrivier, die is afgezoomd met palmbomen, waarvan de takken dansen op de opstekende avondbries. Een zacht licht van de ondergaande zon valt aan de overkant van de rivier over de koloniale gebouwen. De stad St. Louis is een eiland, min of meer ingeklemd tussen rivier en oceaan.

De bedrijvigheid wordt langzaam minder. De stilte herneemt zijn plek. Ook voor de bedelaars en de hosselaars zit de werkdag erop. Ter rechterzijde van mijn panorama draagt een gietijzeren brug, ontworpen door Gustav Eiffel, de laatste voetgangers en busjes (transport Commune) naar de overzijde en de suburbs van de stad. Naar de harde realiteit van alledag, waar mensen zich een plek in de minimale welvaart moeten bevechten. Wijken van kaal beton, met alleen zandpaden. Chaos. Zwart, roet van verroeste, half vergane auto’s. Paarden, geiten en kinderen in het levendige straatbeeld, dat door de vrouwen en hun gewaden kleurrijk en imposant oogt.

Dakar, 30 december 2008

Fotograferen is niet eenvoudig in Senegal, zeker niet in gebieden waar blanken komen. Inwoners willen niet worden geknipt. Hoe anders is het in de verre dorpen of in de buitenwijken van de stad, waar zelden een toerist verschijnt. Kinderen vormen gretige acteurs voor de camera. Speels, lachend, tastend, de hand uitstekend, over elkaar heen buitelend.