Tagarchief | Alternatief reizen

Chisinau

Chisinau, 6 juli 2015

Fier en vertrouwd staan enkele sovjetbeelden op een plein in de Moldavische hoofdstad. Het lijkt alsof de vergankelijkheid er een asgrauwe stoflaag overheen heeft geblazen. Aan het einde van een boulevard verschijnt verderop een shoppingmall van glas. Grote stickers op de ruiten met de boodschap dat wapens hier niet worden toegelaten. De mensen zijn stug en afgemeten, doch op verzoek behulpzaam.

Een busrit door het groene, heuvelachtige Moldavië bracht me van Lasi naar Chisinau, de bus volgeladen met in Roemenië ingekochte waar. De wegen zijn slecht, rot en vol gaten. Kleine dorpjes met pastelkleuren huisjes. Paard en kar als vervoermiddel. Karakteristieke gezichten onder hoofddoek of hoed. Welcome in Moldova! De Roemeense officials waarschuwden bij de grens voor hun corrupte collega’s een deur verderop aan de Moldavische kant, waar alle paspoorten in de bus werden ingenomen. Drie kwartier later kon onze reis worden vervolgd, iedere passagier een stempelafdruk rijker. Zonder steekpenningen.

b

DSC02835

Landerigheid

Gavdos, 11 september 2014

Gavdos is puur en desolaat, doet bizar aan en werkt op de lachspieren. Aan de einder vloeit de kleur van het zeewater samen met die van de lucht. De aarde is dor, bezaaid met stof, gruis en keien. Alleen naaldbomen gedijen er. De verhuurder van ons appartement, een Georgiër, lacht als wij hem vragen naar de verzekeringsvoorwaarden van de huur van één van zijn twee auto’s: “Gavdos, no problem!” laat hij weten en overhandigt zonder papierwerk of rijbewijs, de autosleutel. Bij het hoger gelegen Vadsianos, een kruising op een heuvel met een kapel en enkele povere huisjes, leggen we aan en maken foto’s van een in onbruik geraakte tractor, die onder een struik lijkt de poseren in het landschap. Een oudere gebruinde man, eigenaar van het terrein, komt lachend naar ons toe. Hij wijst richting het Afrikaanse continent en roept; “Gadafi!”en vervolgens naar de andere kant: “Italy, mafia, photo?.” Als de man hoort dat we bij Consolas huren, toept hij; “capitalista!” Consolas beschikt over meerdere appartementen op het nabijgelegen Kreta. “Raki?” even later zitten we aan tafel op het terras van zijn woning. Bedreven laat hij een anderhalve literfles raki rondgaan. Plotseling loopt hij weg en komt terug met een lam in zijn arm, dat hij bij Dais in de schoot legt. Bij het ontbijt van Consolas vanochtend  ontmoetten we een Brits ouder stel. Hij schrijver, bekend in eigen land, en zij bekend feministe en actief voor de OVSE. Zij bereidt haar reis naar Soedan voor. Hij schrijft net als vorig jaar een boek op Gavdos. Beiden zijn verhalenvertellers. Ze maken van de ontbijtruimte een theaterzaal.De overheid is volledig afwezig op het eiland. Een eenzame agent, die zijn wagen meestal aan het strand heeft staan, verleent hand- en spandiensten aan een taverne. Drukte ontbreekt, maar binnen enkele jaren zullen ook hier de affiches van Tripadvisor hun intrede doen. Een krekel weet van geen ophouden en ratelt en rinkelt er op los, laat zich door de kracht van de zon niet weerhouden. Intussen is er geen leven op het eiland. Iedereen is landerig of afwezig. gavdosz 466 gavdosz 435